Historia wirtuzalizacji cz.1   Leave a comment

Źródło – http://www.kernelthread.com/publications/virtualization/
Niedawna historia. MS zakupił Connetix Corporation na początku 2003 aby uzyskać wiedzę w tworzeniu rozwiązań oprogramowania wirtualizacyjnego. Pod koniec 2003 EMC zakupiło VMware za 635 mln dolarów. Krótko później Veritas ogłosiło przejęcie firmy Ejajscent zajmującej się wirtualizacją aplikacji za 59 mln dolarów. Od dawna HP i Sun ciężko pracują nad technologiami wirtualizacyjnymi. A IBM jest od dawna pionierem w zakresie maszyn wirtualnych i wirtualizacji procesów a wirtualizacja jest elementem wielu rozwiązań oferowanych przez nią. Niedawno nastapił gwałtowny wzrost badań akademickich w tym obszarze. Wirtualizacja stała się workiem do którego wrzuca się coraz to nowsze tematy badawcze i konkretne technologie.
Historia nieco odleglejsza.
Christofer Strachey opublikował pierwszy artykuł o wirtualizacji "Time Sharing in Large Fast Computers" w 1959 na konferencji  "International Conference on Information Processing" w NY pod egidą UNESCO. Poźniej w liście do Donalda Knutha uzupełnia swoją idee, że chodzi mu o coś więcej, uruchamianie jednocześnie wielu programów naraz a nie jedynie o podział czasu. Sama idea wieloprogramowości jest przypisana do komputera Atlas (początek lat 60) gdzie ją zastosowano do równoczesnego przepytywania wolnych urządzeń I/O. Tam też zaimplementowano stronicowanie na żądanie pamięci oraz wywołanie superwizora.
Dalsze prace badawcze podjął ośrodek badawczy IBM (IBM Watson Research Center) w połowie lat 60. Był to projekt M44/44X celem którego miały być prace ewaluacyjne nad koncepcją systemu podziału czasu. Architektura bazowała na IBM 7044 (M44) a a każda maszyna wirtualna (44X) była obrazem pamięci komputera głównego. Przestrzeń adresowa 44X rezydowała w pamięci hierarchicznej M44 zaimplementowanej w pamięci wirtualnej, wykorzystano również wieloprogramowość.
Ciekawym posunięciem IBM było zaoferowanie MIT komputera IBM 704 (a następnie serii jego aktualizacji 709, 7090 i 7094) i dostęp do swych inżynierów systemowych. W wyniku tej współpracy powstał na uczelni MIT rewolucyjny na swe czasy system operacyjny CTSS (Compatible Time Sharing System). Posiadał program sterujący – superwizor – zarządzający operacjami I/O, planujący zadanie pierwszoplanowe i w tle, sterujący pamięcią RAM, zarządzający wymiataniem programów z pamięci. Miał też obsługę wszystkich przerwań sprzętowych.
Mniej więcej w tym samym czasie wystartowały dwa inne projekty: IBM rozpoczął prace nad System 360, MIT rozpoczął projekt  MAC który później przekształcił się z słynne MIT Laboratory for Computer Science. Celem jego było opracowanie i  implementacja  lepszego mechanizmu systemu podziału czasu wychodząc od idei CTSS. Prace doprowadziły do powstania systemu operacyjnego Multics ale IBM tutaj stracił pozycję dostawcy sprzętu, ponieważ zaimplementowano go na komputerze General Electric GE 645.
Mimo poniesienia takiej porażki IBM pozostał na rynku i stał się wiodącą siłą napędową rozwoju sprzętu i oprogramowania systemowo-narzędziowego. Powstało wiele maszyn wirtualnych: CP-40 (modyfikacja IBM 360/40), CP-67 (specjalnie pod IBM 360/67) oraz rodzina VM/370. Zwykle maszyna wirtualna IBM to kopia rzeczywistej konfiguracji sprzętowej. Na realnym sprzęcie był uruchamiany monitor VMM (Virtual Machine Monitor) który uruchamiał wiele maszyn wirtualnych. Oferta VM jest nadal aktualna i powszechnie uważana za najbardziej dojrzałą i niezawodną platformą wizualizacji, chociaż sprzęt to duże komputer typu mainframe wykorzystywane głównie w dużych ośrodkach finansowych lub bankowych.

Posted 6 Wrzesień 2010 by marekwmsdn in Bez kategorii

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: