Zmierzyć chmury   Leave a comment

W artykule “How to get more out of the cloud” chodzi o obliczenie ROI z poziomu biznesowego. Takie zadanie postawił sobie analityk z CapeGemini. Kluczowe obietnice CC to:

  1. Zdolność stworzenia iluzji dostępu do nieskończonej mocy obliczeniowej i wydajności niezależnie od wzrostu od jednego użytkownika do 100 czy od jednego do 1000 – duża skalowalność
  2. Abstrahowanie od szczegółów implementacyjnych i infrastruktury, aplikacja nie jest ograniczona urządzeniem czy miejscem
  3. Stosowanie zasady płać za zużycie (jak licznik wody) w stosunku do usług IT, bez lub z minimalnymi opłatami wstępnymi
  4. Korzystanie z usługi poprzez podłączenie urządzenie do jakiś zasobów
  5. Usługa jest na życzenie, skalowalna w górę i dół, jest  dostępna natychmiastowo. Nie trzeba zawczasu rezerwować czy planować momentu jej wykorzystania
  6. Dostęp do aplikacji i informacji jest z dowolnego punktu dostępowego

Nie są to cechy unikalne tylko tej technologii. To co rzeczywiście dystansuje ją od innych jest zakres zmian oraz wielkość redukcji kosztów oraz wpływ na wydajność przetwarzania. Są one wprost skokowe, dając rzędu od 5 do 10 poprawę wydajności i efektywności. Można to prześledzić na słynnym wykresie krzywej “wydajności-wykorzystania” pierwszy raz przedstawionej przez Amazon. Krzywa C-U (Capacity-Utilization) stała się ikoną, filarem usprawiedliwiającym wprowadzenie i korzystanie z CC w którym aktualne potrzeby są zaspokajane przez natychmiastową dostępność usługi biznesowej na żądanie.  Zasada ilustrująca krzywę C-U może stać się kolejną uniwersalną zasadą przyrody jak to miało miejsce z prawem Moore, którego zastosowanie poszerza się o inne dziedziny przemysłu jak np. baterie słoneczne, motoryzacja.

Jest 8 sposobów na obliczenie ROI CC. Problem z wykorzystaniem pojedynczej perspektywy mocy obliczeniowej i jej wykorzystania tkwi w tym, że opisuje on technologiczny punkt widzenia (np. dostawcy technologii/sprzedawcy) wyrażony przez KPI a tutaj chodzi raczej o przestrzeń biznesową. Model ten skupia się głównie na dwóch miarach:

  1. możliwości przetwarzania w zakresie IT – wskaźnikami wydajności są pomiary takich parametrów jak pamięć masowa, szybkość CPU, ilość procesorów/rdzeni, obciążenie i wydajność pamięci
  2. wykorzystanie IT – gdzie wartości czasu dostępności i wielkości wykorzystania zasobów są podstawowymi wskaźnikami wykorzystania i aktywności

Oto lista biznesowych wskaźników pozwalająca przełożyć wskaźniki z krzywej wykorzystania zasobów i rozpisać je na bezpośrednie i pośrednie wartości dodane (i korzyści jakie daje cc dla biznesu:

  1. Szybkość i wielkość zmian – w chmurze obniżenie kosztów ogólnych oraz kosztów związanych z adaptacją do nowej technologii jest szybsze. Przetwarzanie w chmurze dostarcza dodatkowych korzyści wynikających z przekształcenia kosztów przez obniżenie kosztów podejmowania decyzji dzięki wykorzystaniu gotowych do wykorzystania typowych usług. Skraca również czas przejścia do korzystania z nowych możliwości.
  2. Optymalizacja TCO – użytkownik sam decyduje, wybiera, konfiguruje i  uruchamia infrastrukturę oraz aplikacje skrojone pod jego potrzeby biznesowe. Do tej pory ten proces był związany z projektami prowadzonymi przez dział IT, który musiał uwzględniać istniejącą infrastrukturę IT.
  3. Szybkie dostarczenie usług – zasoby są dynamicznie skalowalne w górę i w dół  zgodnie z aktualnymi potrzebami biznesowymi. Czas ten skraca się z kilku tygodni do kilku godzin. Pomija się lub marginalizuje obecną w firmie mało elastyczną infrastrukturę IT.
  4. Zwiększenie marży i kontroli kosztów – wzrost dochodu i możliwości elastycznego sterowania kosztami  pozwala na skupienie się na poszukiwaniu nowych klientów i rynków w celu wzrostu i rozwoju firmy oraz usprawnienia usług.
  5. Dynamiczne wykorzystanie zasobów – w miarę jak użytkownicy oraz usługi się rozwijają, dzięki elastycznemu dostarczeniu zasobów oraz zarządzaniu usługami, można zaspokoić rzeczywiste potrzeby użytkowników oraz nowe funkcjonalności stawiane przez procesy biznesowe.
  6. Zwiększenie efektywności wykorzystania mocy i zasobów – stworzenie inteligentnych usług unikających zaangażowania nadmiarowych lub niewystarczających zasobów.
  7. Ulepszenie zarządzania ryzykiem i zgodnością z normami i standardami w firmie, branży i administracją.
  8. Dostęp do nowych umiejętności biznesowych oraz zwiększenie możliwości realizacji nowych wezwań – przetwarzanie w chmurze otwiera dostęp do nowych specjalistów oraz nowych, sprawdzonych rozwiązań  i praktyk.

Jak przygotować się do wdrożenia CC?

Należy przedtem oczywiście stworzyć plan. Plan powinien zawierać przynajmniej 4 pozycje:

  1. Integracja aplikacji – błędem jest pomijanie tego procesu, integracja musi być czymś więcej niż przetwarzaniem skryptów wsadowych pompujących okresowo dane z jednego systemu do drugiego. Idealnym rozwiązanie byłoby przejście na wymianę komunikatów między aplikacjami poprzez centralną szynę korporacyjną. Jest to trudne i kosztowne zadanie ale do tego służą technologie związane z SOA.
  2. Bezpieczeństwo – ważny element, jeżeli planuje się chmury hybrydowe. Należy sieci wchodzące w skład takiej hybrydy połączyć na zasadzie federacji (połączenie z pewną dozą samodzielności, nie jest to kompletna integracja). Rozwiązanie powinno zawierać wiele warstw zabezpieczeń takich jak: wieloraka autentykacja (np. hasło, karta), zarządca tożsamości, zarządca dostępem a czasami nawet skorzystanie z zewnętrznej usługi zwiększającej możliwości administrowania a dostępem. W idealnym przypadku jest to centrum zarządzana informacją (Information Authority) – centralne repozytorium zabezpieczenia dostępu do danych i zarządzania aplikacjami, danymi oraz platformami wirtualnymi. Obecnie trudno znaleźć taki produkt – należy go poskładać z dostępnych na rynku kawałków oprogramowania.
  3. Wirtualna We/Wy – dostarczenie wydajnego systemu We/Wy jest wąskim gardłem każdego rozwiązania sieciowego, tym bardziej w środowisku maszyn wirtualnych “walczących” o dostęp do pamięci masowych poprzez karty sieciowe komputera rzeczywistego (hosta), trywialna operacja – oznakowanie kabli staje się problemem przy dużej ilości połączeń. Dlatego zaleca się na przejście do koncepcji wirtualnego systemu I/O – sprowadza się to do wyposażenia się w dodatkowy sprzęt – wirtualny serwer I/O.
  4. Pamięci operacyjne – ważny element, ponieważ muszą przechowywać nie tylko dane ale również i obrazy maszyn wirtualnych. Muszą być szybkie i pojemne.

Posted 31 Sierpień 2010 by marekwmsdn in Bez kategorii

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: